بسم الله الرحمن الرحیم
تو این مطلب قصد دارم در حد امکان نظرو موضعم رو در مورد دولت بیان کنم.این مطالب صرفا نظر شخصی منه و به هیچ وجه مربوط به انجمن نیست.( طولانی است ولی بخونید)
1. اگه یکبار دیگه انتخابات سال 88 برگزار بشه و همون 4 نفر کاندیدا بشن من دوباره به احمدی نژاد رای می دم.چون تو ملاک های اصلی که در نظر گرفته بودم احمدی نژاد از بقیه رتبه ی بالاتری داشت.
توی حکومت اسلامی به یک نفر نیاز داریم که حداقل حداقل به اصول اصلی نظام و اسلام پایبند باشه.اما کروبی که هیچ.موسوی هم نشون داد اونقدر پایبند به اعتقادات نیست و کم میاره.رضایی هم که ....
زود قضاوت نکنید و نقدهای من رو به دکتر رو هم بخونید.
2. ما تو این نظام با کسی عقد اخوت نبسته ایم.من شخصا تنها ملاکم در نظام شخص رهبریه.افراد تا جایی که به ولایت نزدیک باشند مورد پذیرش هستند.احمدی نژاد در دولت نهم نزدیکی زیادی به ولایت داشت و شاید یکی از مهم ترین دلایل رای دادن من به دکتر همین موضوع بود هرچند در دولت دهم بعضی جاها کم اورد.
3. دولت احمدی نژاد تمرکز خودش رو روی قشر ضعیف جامعه گذاشت و این وسط خیلی جاها توی محاسبات خودش قوانین موجود رو مانع اجرای برنامه هاش می دونست به خاطر همین قوانین رو در خیلی جاها نادیده می گرفت.اولین نقد من به دولت همینه.قانون خوب یا بد لازم الاجراست.اگه بده برید سراغ تغییرش نه نادیده گرفتن.
از طرف دیگه امارهای جسته گریخته ار منابع غیر موثق و غیر منطبق بر واقعیات جامعه باعث شده تا خیلی از نکات مثبت موجود در جامعه هم در دید مردم جلوه نکنند.
4. مسلما هیچ دولتی جز دولت احمدی نژاد جسارت و جرات اجرای طرح هایی مثل سهمیه بندی بنزین یا هدفمندی یارانه ها رو نداشته . و مسلما اجرای این طرح حها نیز در کشور لازم به نظر می رسید.اما این موضوعات باعث نمیشه که ضعف در اجرای اونها رو نادیده بگیریم.متاسفانه تیم اقتصادی دولت به قول معروف بسیجی وار کار می کردند و در تصمیم گیری هاشون همه ی جنبه ها رو در نظر نمی گرفتند.و به قول معروف رو سبک " میریم که داشته باشیم " کار می کردند که مردم رو نسبت به ضرورت اجرای اصل طرح ها هم بدبین کرده اند.
5.حلقه ی مدیران اطراف احمدی نژاد متاسفانه خیلی محدود بود.بر خلاف شعار معروفی که می داد که ما حلقه ی بسته ی مدیریتی رو شکستیم اما به جای اون یه حلقه ی تنگ تر قرار داد.الزام احمدی نژاد برای ورود امثال رییس سابق تربیت بدنی(اسمش رو یادم نمیاد) به هیئت دولت در هر قالبی( از در نشد از پنجره) نشان از این موضوع داره.و گاها عدم ورود نیروهای متخصص به مجموعه کارها رو بدتر هم می کرد.
6.نقطه ضعف دیگه دولت تصمیم گیری های انی بود.یهو چهار روز تمام کشور تعطیل می شد.چهار روز کل صنعت و تجارت و دانشگاه وسیستم اداری کشور می خوابید.چه ضررهایی که این وسط متحمل خیلی ها نشد.چون صرفا جنبه ی راحتی بخشی از مردم در ظر گرفته شده بود.تصمیمات از این قبیل کم نبودند.( سنگال و متکی و ...)
7. نقد خودمونی دولت هم که مر بوط میشه به باز کردن در و پنجره و برداشتن دیوار و همه چیز دانشگاه و ورود خیلی اسوده به دانشگاه.بدون اینکه افزایش اعتبار خاصی برای منابع وجود داشته باشه.و تبعات اجتماعی ای که متحمل این تصمیم میشه.
8. من سعی کردم نقاط ضعف دولت رو بگم اما مسلما نکاتی همچون اقتدار بین المللی در روابط خارجی – صلابت و جسارت در موضوع هسته ای – توجه به همه ی اقشار جامعه و شهرهای کشور – مهم تر از همه غالب بودن جو دین بر جامعه ( البته تحجر و تندروی رو قبول ندارم)- و.... نکاتی هستند که در کفه ی مقابل ترازو قرار می گیرند.
9.همه ی حرف هایی که می خواستم بگم رو نتونستم بنویسم.اما من نظام جمهوری اسلامی رو بهترین تئوری سیاسی فعلی دنیا می دونم . و عملکرد دولت های مختلف رو به پای اصل جمهوری اسلامی نمی ذارم و عقیده دارم باید به سمت بهتر شدن وضعیت موجود بریم تا علاوه بر بهترین بودن عقیده تئوری در جامعه ی عملی هم بهترین باشیم.
